Waarom moet ik praten over cultuur zo veel?

Dit is een boek over imaginatie, na alles. Christelijke Imagination specifiek te zijn.

Het is omdat de cultuur ons definieert en hoe we omgaan met anderen. Het is een context, en de woorden die we zeggen, een bepaalde betekenis gebaseerd op de context, de verhalen, en wat ons verteld waar is. Guess what? We nemen dingen op basis van wat leraren, ouders, politieke leiders, voorgangers en vrienden vertellen. We kunnen kijken naar veranderingen in het gezin en betreuren hoe ze worden nu anders, terugkijkend naar de goede oude tijd. Het ding is, soms de 'goede oude tijd' waren niet zo goed als we graag denken. Traditie is niet altijd zo oud als we denken dat het is. De natuur is niet altijd zo natuurlijk als we denken. Wij maken veronderstellingen gebaseerd op gebouwen die niet altijd correct. Wij interpreteren de Bijbel gebaseerd is op culturele normen die kunnen worden onjuist.

Als we verbeelding ontbreken, krijgen we vast. We verliezen hoop. Wij ophouden te dromen. Wij zijn niet langer op zoek naar betekenis. We kunnen zelfs uit het oog verliezen van de onzichtbare God. Verbeelding is niet over opties of tegen de status quo. Het gaat over het zien, en zoeken en zoeken, voor dat wat waar is, voor wat het hart beroert. Het gaat over in de aanwezigheid van God en God te laten bepalen en veranderen ons in plaats van de cultuur. Het gaat over onze relatie met God, over Zijn liefde en onze liefde voor Hem.

Amerikaanse cultuur heeft geïnfiltreerd christendom tot het punt waar we niet eens zien te verbreken.

Gerelateerde berichten: